Debaty sejmoweDruga Kadencja

Interpelacja w sprawie obowiązywania art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

   Jednobrzmiące przepisy art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 1992 r. Nr 21, poz. 86 z późn. zm.) i art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1991 r. Nr 80, poz. 350 z późn. zm.) stanowią, iż: ˝nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji i reklamy w części przekraczającej 0,25% przychodów, chyba że reklama prowadzona jest w środkach masowego przekazu lub publicznie w inny sposób˝.    Mając na uwadze powyższe, przedsiębiorca może bez ograniczeń przeznaczać środki pieniężne na reklamę w środkach masowego przekazu lub publicznie w inny sposób, tj. w telewizji, radiu, prasie, na billbordach, jednakże w przypadku korzystania z innych usług i sposobów reklamowania, np. gadżetów reklamowych, przedsiębiorca jest ograniczony progiem 0,25% przychodu.    W związku z tym moje pytanie związane jest z faktem, czy przedmiotowe uregulowanie kwestii reklamy niniejszymi przepisami ustaw podatkowych zgodne jest z art. 22 konstytucji i nie stanowi ograniczenia wolności gospodarczej, mając na względzie, iż ograniczono prawa przedsiębiorców do swobodnego decydowania o tym, w jaki sposób chcą reklamować swoje towary i usługi. Zgodnie z przedmiotowymi przepisami wskazującymi, jaka reklama jest limitowana, a jaka nie jest, można odnieść wrażenie, że ww. przepisy ustaw podatkowych ograniczają wolność gospodarczą.    Ponadto wnoszę o udzielenie odpowiedzi w kwestii wskazania ˝ważnego interesu publicznego˝ określonego w art. 22 konstytucji, który powoduje możliwość ograniczania prawa przedsiębiorców do swobodnego wyboru sposobu reklamowania swoich towarów i usług.    Mając powyższe na uwadze, wnoszę o udzielenie odpowiedzi na wskazane wyżej pytania, tj. zgodności przedmiotowych przepisów z art. 22 konstytucji, oraz wskazania ˝ważnego interesu publicznego˝ ograniczającego przedsiębiorców do wyboru sposobu reklamy, z uwzględnieniem znaczenia reklamy w rozwoju przedsiębiorczości, w szczególności art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2004 r. Nr 173, poz. 1807 z późn. zm.)    Z poważaniem    Poseł Michał Jach    Stargard Szczeciński, dnia 31 maja 2006 r.