Debaty sejmoweDruga Kadencja

Interpelacja w sprawie pogorszenia warunków prywatyzacji w trybie art. 39 ust. 1 pkt 3 ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji, wprowadzonych § 2 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 grudnia 2004 r. dotyczącego warunków spłaty należności

   Szanowny Panie Premierze! Na przykładzie Przedsiębiorstwa Nasiennictwa Ogrodniczego i Szkółkarstwa w Ożarowie Mazowieckim, na którego prywatyzację Rada Ministrów wyraziła zgodę późną jesienią 2004 r., wyrażam głębokie zaniepokojenie radykalnym pogorszeniem warunków oddania ˝PNOS Ożarów Mazowiecki˝ sp. z o.o. ww. Przedsiębiorstwa do odpłatnego korzystania.    Założycielami spółki ˝PNOS Ożarów Mazowiecki˝ jest 340 pracowników PNOS i osób współpracującymi z PNOS. Kapitał założycielski Spółki wynosi 5 632 000 zł.    W dniu 5 maja 2004 r. postanowieniem Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w sprawie WA.XXI NS-REJ.krs/8831/4/752 spółka została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego - Rejestru Przedsiębiorców pod numerem 0000204623.    W § 2 pkt 3 wyżej cytowanego rozporządzenia Rada Ministrów wprowadza stopę referencyjną rozumianą jako stawkę oprocentowania, okresowo ustalaną przez Komisję Europejską dla Rzeczypospolitej Polskiej. Dotychczas zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 października 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania należności za korzystanie z przedsiębiorstwa, sposobu zabezpieczenia niespłaconej części należności oraz warunków oprocentowania niespłaconej należności (Dz.U. Nr 130 poz. 855) stosowano stopę procentową w wysokości 0,5 aktualnej stopy oprocentowania kredytu lombardowego, ustalanej przez Prezesa Narodowego Banku Polskiego.    Wartość Przedsiębiorstwa Nasiennictwa Ogrodniczego i Szkółkarstwa w Ożarowie Mazowieckim będzie wyceniona na około 15 000 000 zł. Zakładając, że oddanie przedsiębiorstwa do odpłatnego korzystania nastąpiłoby na okres 15 lat, ˝PNOS Ożarów Mazowiecki˝ sp. z o.o. przed 22 grudnia 2004 r., tj. przed wejściem rozporządzenia będącego przedmiotem interpelacji, zapłaciłaby wg aktualnej stopy oprocentowania kredytu lombardowego oprócz kwoty głównej około 2 813 000 zł odsetek (2,5%).    Zgodnie z obowiązującym rozporządzeniem stopa referencyjna ustalana przez Komisję Europejską dla Rzeczypospolitej Polskiej wynosi 10%. Przy tej stopie odsetki za 15 lat wyniosłyby około 11 250 000 zł. Różnica na niekorzyść spółki pracowniczej wynosi około 8 437 000 zł.    Stopa referencyjna ustalona przez Komisję Europejską jest wyższa od polskiej stopy referencyjnej (od 26.08.2004 r. wynosi 6,5%) oraz wyższa od oprocentowań kredytów inwestycyjnych oferowanych przez banki.    Uważam, że polityka Komisji Europejskiej narusza w tym zakresie równoprawność wszystkich członków Unii Europejskiej (zróżnicowanie dla różnych krajów stóp referencyjnych) i chociażby z tego powodu nie powinna mieć zastosowania przy procesach prywatyzacyjnych.    Uważam, że Rada Ministrów wprowadzając ww. rozumienie stopy referencyjnej, zamiast polepszyć, pogorszyła warunki prywatyzacji w trybie art. 39 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji. Jak to się ma do wielokrotnie zajmowanego przez rząd stanowiska, że wszystkie zmiany prawne mają na celu ochronę interesu polskiego, umożliwienie przygotowania programów pomocowych do deklaracji o ochronie interesów lokalnych firm? Takie stanowisko zajmował rząd chociażby podczas uchwalania ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, która m.in. nowelizowała przepisy ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji.    Zamiast deklaracji należałoby konkretnymi działaniami wspierać rynek polski. Moglibyśmy korzystać z nauk, jakie można wyciągnąć z polityki rządu niemieckiego w tym zakresie.    Dlaczego niemiecki element wspomagania narodowego wschodnich landów jest zgodny z prawem unijnym, a oddanie w Polsce przedsiębiorstwa w odpłatne używanie na korzystnych warunkach już nie? Pomoc w skali naszego kraju, nawet liczona w milionach euro, ma się nijak do setek miliardów euro pomocy publicznej dla niemieckich landów wschodnich (tylko w latach 1991-2001 pomoc ta wyniosła około 750 mld euro). Pamiętajmy przy tym, że tereny b. NRD były lepiej rozwinięte gospodarczo od Polski.    Komisja Europejska nie pozwala, Komisja będzie karała - to nie argumenty dla Polski. To argumenty urzędników mających zbyt małą wiedzę o prawie Unii Europejskiej. Zapominamy, że Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską to dla naszego kraju nie tylko zakazy, że chociażby art. 87, tak często powoływany przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w ust. 3 pkt a mówi, że za zgodną ze wspólnym rynkiem może zostać uznana pomoc przeznaczona na sprzyjanie rozwojowi gospodarczemu regionów, w których poziom życia jest nienormalnie niski, lub regionów, w których istnieje poważny stan niedostatecznego zatrudnienia.    Polska spełnia oba warunki wymienione w tym ustępie. Przy produkcie krajowym brutto na jednego mieszkańca niższym niż 75% średniego poziomu produktu krajowego brutto na jednego mieszkańca we Wspólnotach Europejskich całe terytorium Polski objęte jest wyłączeniem spod zakazu udzielania pomocy publicznej. Zapominamy, że kwestie dotyczące procesów komercjalizacji i prywatyzacji dokonywanych w państwach członkowskich nie są regulowane prawem wspólnotowym. Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską na mocy art. 295 nie przesądza w niczym zasad prawa własności w państwach członkowskich.    Posługując się przykładem Przedsiębiorstwa Nasiennictwa Ogrodniczego i Szkółkarstwa w Ożarowie Mazowieckim zwracam Panu Premierowi uwagę na jeszcze inne aspekty sprawy. Dobra prywatyzacja PNOS Ożarów Mazowiecki to utrzymanie miejsc pracy dla około 300 pracowników. Pracownicza spółka ˝PNOS Ożarów Mazowiecki˝ daje takie gwarancje. Praca w PNOS Ożarów Maz. to źródło utrzymania dla setek rodzin pracowniczych. Zła prywatyzacja to groźba masowego już bezrobocia w Ożarowie Mazowieckim.    Wystarczy przypomnieć fatalną w skutkach prywatyzację Fabryki Kabli ˝Ożarów˝ SA i niezrozumiałe w tym zakresie zachowanie rządu. Z pozoru był to świetnie sprywatyzowany zakład. Zarząd Tele-Foniki Kable SA w kwietniu 2002 r. jako zasadnicze przesłanki zamknięcia zakładu w Ożarowie Maz. wskazał strukturę majątku produkcyjnego oraz wysoki koszt pracy tej jednostki. Prostszym wytłumaczeniem byłoby, że kupiono zakład konkurencyjny, by się pozbyć konkurencji, i taniej było go zlikwidować niż prowadzić dalej produkcję.    Dobra prywatyzacja PNOS to również utrzymanie miejsc pracy dla wielu producentów rolnych i hurtowników współpracujących z PNOS Ożarów Mazowiecki. Przedsiębiorstwo Nasiennictwa Ogrodniczego i Szkółkarstwa w Ożarowie Mazowieckim współpracuje z 300 rolnikami, 100 hurtownikami. Jest dla nich głównym odbiorcą i dostawcą towaru.    Pracownicy PNOS Ożarów włożyli wiele wysiłku i wyrzeczeń, aby stworzyć spółkę, która zgodnie z wielokrotnie składanymi obietnicami organu założycielskiego miała przejąć przedsiębiorstwo, w którym pracują. Mają prawo czuć się oszukani przez rząd. Olbrzymia różnica w cenie (z odsetkami, spowodowana zapisem § 2 pkt 3) ww. rozporządzenia Rady Ministrów z 14 grudnia 2004 r. stawia pod znakiem zapytania proponowany sposób prywatyzacji. Rodzi uzasadnione obawy co do miejsc pracy. Zbyt wiele krzywdy powstało po prywatyzacji Fabryki Kabli ˝Ożarów˝ SA. Nie można dopuścić, aby Ożarów Mazowiecki był ponownie miejscem nieudolności zarządzających naszym krajem. Należy pamiętać o skutkach społecznych.    W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:    1. Dlaczego Komisja Europejska ma ustalać stopę referencyjną przy stosowaniu ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji?    2. Jakie ewentualnie przeszkody są w zmianie zapisu § 2 pkt 3 omawianego rozporządzenia i np. wprowadzeniu polskiej stopy referencyjnej lub innej korzystnej dla polskiego przedsiębiorcy stopy procentowej?    3. W jakim kierunku ma pójść prywatyzacja PNOS Ożarów Mazowiecki, aby zabezpieczony był interes krajowych producentów (przedsiębiorstwa + rolników + hurtowników) oraz zagwarantowane uprawnienia pracownicze, co zrobi rząd, aby nie dopuścić do powtórzenia sytuacji, jaka wydarzyła się w Ożarowie Mazowieckim w trakcie likwidacji Fabryki Kabli ˝Ożarów˝ SA?    Z wyrazami szacunku    Poseł Krystyna Ozga    Warszawa, dnia 14 kwietnia 2005 r.